استفاده از سنگریزه های رنگی صرفا در فضای اطراف گیاهان و خارج از محدوده تشتک گیاه مجاز است.
استفاده از سنگریزهها و سنگهای مختلف در معابر شهری، بلوارها و رفیوژهایی که تردد عابر پیاده وجود دارد گزینه مناسبی نخواهد بود زیرا عابران با راه رفتن روی آنها باعث جابجایی و یا اختلاط آنها خواهند شد. همچنین در تصویر تشتک گیاه با سنگهای درشت پر شده است.
پوشاندن فضای اطراف گیاه و سطح خاک با سنگ به خصوص اطراف طوقه میتواند خطرات جدی در پی داشته باشد. این امر باعث حفظ رطوبت زیاد اطراف طوقه گیاه و بروز بیماریها و مشکلاتی شود. همچنین سنگ یا سنگریزه مانع تنفس ریشه گیاه از سطح خاک خواهد شد. در این تصویر بهتر بود اطراف گیاه با مالچ چوب و سایر فضاها با سنگ پوشانده میشد. البته باید توجه داشت که استفاده از مالچ چوبهای رنگی که با محصولاتی بر پایه نفت یا مواد شیمیایی رنگ آمیزی شده اند میتواند مشکلات جدی برای گیاه ایجاد کند.
استفاده از جداکنندههای مختلف برای تفکیک فضای کاشت و بخش های پوشیده شده با سنگریزه راهکار بسیار مناسبی برای مدیریت و نگهداری منظر در دراز مدت می باشد، اما لازم است فضای کافی و استاندارد برای گیاهان به خصوص درختان درنظر گرفته شود. یکی از اصلیترین اشکالات کار طراحان منظر پیشبینی فضاهای کوچک برای درختان است. لازم است تشتکهایی با حداقل شعاع 2 متر برای توسعه و استقرار ریشه گیاهان به آنها اختصاص داده شود. پوشش خاک در این محدوده با مالچ چوب در حفظ رطوبت خاک و تعدیل دما در فصول مختلف سال نقش بسیار مهمی خواهد داشت. همچنین همانطور که ملاحظه میکنید بهتر بود فضای بیشتری در اختیار گیاهان قرار داده میشد و مابقی فضاها با ترکیب سنگهای رنگی پوشانده میشد.
